“EEN AFSCHEIDSBLIK IN DE KijKDOZEN”

Onder deze titel maakten fotograaf Nico Brons en journaliste Annemarie Degens in 2017 een reportage voor het Algemeen Dagblad, naar aanleiding van de op handen zijnde ontmanteling van het Spacebox project aan de Kleine Koppel in Amersfoort. Nico maakte een foto van 40 Spacebox bewoners in hun interieur, steeds vanuit hetzelfde perspectief, en Annemaire interviewde de bewoners. Bekijk en lees hieronder het verhaal van een Spacebox community.

"Ook nog ruimte om creatief te zijn"

 

“Ik ben veel achter mijn naaimachine te vinden. Op de foto ben ik toevallig bezig vlaggetjes te mken voor de bruiloft van mijn zus, maar verder maak ik hoofdzakelijk mijn eigen kleding.

In zo’n kleine ruimte als een spacebox heb je dus ook nog ruimte om creatief te zijn. Al merkte ik wel dat hoe creatiever ik werd, hoe meer ik uit mijn Spacebox groeide. Ik had op het laatst geen idee meer waar ik mijn spullen moest laten.

Het uitklaptafeltje waarachter ik aan het werk ben, leek me reuze handig. Dan kon ik hem weer inklappen als ik hem niet gebruikte. Maar in de praktijk stond hij altijd vol spullen en heb ik ‘m  twee keer ingeklapt, als iemand bleef slapen.

Sinds een maand woon ik niet meer in de Spaceboxen, maar ben ik verhuisd naar Naarden. Ik werk in Utrecht en heb er ook mijn toneelvereniging en via een vriendin kon ik aan een nieuw huis komen. Dat kwam dus heel goed uit, al is Naarden wel wennen vergeleken met Amersfoort. Ik vond Amersfoort altijd fijn om het ons-kent-onsgevoel dat er heerst. Ik noem het altijd Utrecht in het klein.”

 

"Ik wilde er een echt huisje van maken"

 

In deze aflevering vertelt Dana Gierspeck (23) over haar studentenbox.

“bij het inrichten van een Spacebox komt best wat creativiteit kijken. De ruimte is niet zo groot. Naast de spullen die ik al had toen ik nog thuis woonde wilde ik een bank, een bureau een tafel. Ik wilde er een echt huisje van maken. Geen studentenhok.”

Ze hoort vaak dat ze het slim heeft ingericht. “Je moet niet alleen cratief zijn met inrichten maar ook cratief kunnen koken. De keuken is zó klein dat ik er soms gek van word. Mar dan denk ik: ik heb een eigen keuken, een eigen badkamer, alles voor mezelf. Welke student heeft dat nou?”

Als Dana straks in november uit haar Spacebox moet, wil ze gaan samenwonen met haar vriend. “Hij woont ook in de Spaceboxen. We hebben elkaar hier ontmoet bij een avondje rond het kampvuur. Iets vinden is lastig. Daar zullen meer studenten die hier wonen straks tegenaan lopen. Er is een vet woningtekort. Samen kunnen we al bijna niets vinden laat staan wanneer je alleen bent. De gemeente moet kijken naar een oplossing. Starters en studenten kunnen met deze woningmarkt bijna nergens terecht.”

"Geprobeerd er een echt huisje van te maken"

 

In deze aflevering vertelt Louëlle Smans (22) over haar studentenbox.

“Ik vind het heel jammer dat de Spaceboxen weggaan, ik woon er super en als ze niet weg zouden gaan was ik er zeker nog een tijd blijven wonen. Op den duur was ik dan wel op zoek gegaan naar wat anders,want mijn vriend en ik willen graag samen gaan wonen, maar dan had er geen druk achter gezeten.

Van mijn Spacebox heb ik geprobeerd een echt huisje te maken met een zitgedeelte achterin en een deel om te slapen en studeren voorin. Ook al is het klein, zo voelt het echt als mijn eigen plek.

Ik kom oorspronkelijk uit Brabant en hiervoor heb ik in Amsterdam gewoond. Daardoor was ik bang dat ik Amersfoort klein zou vinden, te dorps, maar het is een hele fijne en mooie stad. Toch blijf ik niet in Amersfoort wonen, mijn vriend en ik zijn samen op zoek naar een appartement in Utrecht.

Hij begint binnenkort met een nieuwe baan en mijn studie verhuist naar Utrecht, dus is dat handiger.Maar iets geschikts vinden is moeilijk, in iedere stad.Daar zullen veel jongeren tegenaan lopen en daarom is het zo jammer dat de Spaceboxen weggehaald worden”

"Vast ritueel is samen eten en film kijken"

 

 In deze aflevering vertelt Tadao Terwiel (26) over zijn studentenbox.

De Spacebox is van mijn vriendin Jeanita Goeree. k ben veel en graag bij haar thuis. zij is momenteel drie maanden in Zuid Afrika. We hebben elkaar ontmoet toen ik in de Spacebox tegenover haar logeerde. Doordat ik daar een tijdje gelogeerd heb, heb ik veel mensen in de Spaceboxen leren kennen.

Ik voel me thuis in Jeanita’s huis, maar ik heb er wel erg aan moeten wennen. ik ben iemand die altijd overal en nergens te vinden is, ik leef het liefst buiten. zij is het omgekeerde van mij. Vast ritueel is samen avondeten en een film kijken via Popcorn Time, een soort illegale versie van Netflix. We scrollen naar het aanbod en klikken op wat ons aanspreekt, zonder de trailer te bekijken.

Wanneer Jeanite terug is uit Zuid Afrika moet ze bijna de Spacebox uit. Dan gaan we samen kijken naar een nieuwe woning. Maar we hebben nog niets concreets op het oog, we moeten de opties een keer rustig doornemen. We zouden kunnen kijken naar sociale of particuliere huur. Ik heb een vaste baan en Jeanite studeert nog een jaar, dus dat biedt veel verschillende mogelijkheden.”

 

"De muren komen na een tijdje op je af"

In deze aflevering vertelt Lars de Werd (23) over zijn studentenbox.

“Ik heb vier jaar lang in de Spaceboxen gewoond. Hoewel het een leuke tijd was, moet ik zeggen dat de muren op een gegeven moment op je af beginnen te komen. In ide vier jaar heb ik mijn Spacebox heel wat keren anders ingericht en heb ik ook veel bewoners zien komen en gaan.Bijna niemand van de mensen die er zaten toen ik er kwam, wonen er nu nog.Dat maakte weggaan een stuk makkelijker.

Sinds anderhalve maand woon ik weer bij mijn ouders in Soesterberg. Terug naar het kleine dorpje.Ik ben aan het afstuderen en bij mijn ouders wonen geeft me meer structuur.In de Spaceboxen kon het nog wel eens té gezellig worden, vooral in de zomers.Ik ging veel om met de andere bewoners en had er veel vrienden.

Bij mijn ouders wonen geeft me ook de kans om te sparen. Wanneer ik afgestudeerd ben, wil ik een paar maanden gaan reizen.

Terug zijn in mijn ouderlijk huis valt me niet tegen. De afwas wordt gedaan, mijn was ook en ik kan goed opschieten met mijn ouders. Mijn kamer is wel kleiner dan een Spacebox, maar nu it er nog een heel huis omheen.”

 

"In Spacebox wonen was goede ervaring"

In deze aflevering vertelt Charmayne Veenema (28) over haar studentenbox.

“Inmiddels woon ik niet meer in mijn Spacebox; sinds twee maanden woon ik in Nieuwland.Samen met mijn vriend heb ik daar een woning gekocht. Ik ben echt geüpgrade”het is een eengezinswoning.Heel wat anders; ik heb ineens zes keer zoveel ruimte.

Wonen in de Spaceboxen beviel me ontzettend goed. Dat blijkt alleen al uit hoelang ik er gewoond heb, bijna zes jaar. Ik vond het ideaal dat ik dicht bij mijn school woonde en het was echt mijn huisje, ik had alles bij de hand, dus waarom zou ik eerder weggaan?Maar samenwonen in zo’n kleine ruimte was geen optie,dat kan gewoon niet. Mijn vriend was wel vaak over de vloer, en dan was het al krap.

Ik had wel contact met de andere bewoners van de Spaceboxen, maar niet heel veel. Ik had die behoefte niet, ik ben geboren en getogen in Amersfoort, dus ben er niet gaan wonen om vrienden te maken.Sommige mensen vinden de boxen klein, maar ik heb daar echt nog nooit last van gehad./ik denk dat er daarom zo lang heb gewoond.”

"Een Spacebox is een metalen doosje"

 

In deze aflevering vertelt Marthe van Dijk over haar studentenbox.

“Over twee weken verhuis ik uit mijn Spacebox naar een studentenwoning in het Sint Joseph aan het Muurhuizen. Ik heb dan een jaar in mijn Spacebox gewoond. De locatie vind ik heel fijn. Ik studeer aan  de HU dus woon nu in de achtertuin van mijn school. Ook het zelfstandig is natuurlijk ideaal. Dat zal ik ook zeker gaan missen als ik straks weer faciliteiten moet gaan delen met mijn huisgenoten. Gelukkig heeft de keuken van het Sint Joseph een vaatwasser, dat scheelt al heel veel.

Aan de andere kant vind ik het niet erg om mijn Spacebox te moeten verlaten. Het is een metalen doosje, ze zijn allemaal hetzelfde en je kan er niet veel mee qua inrichting. nu ga ik naar een kamer met een hoogslaper en een heel groot raam, in een oud pand middenin de stad. Daar kijk ik wel heel erg naar uit.

Wat ik écht, echt niet ga missen is die ieniemienie keuken. Ik weet dat niet alle mensen koken, maar ik doe dat wel elke dag en dat is in deze keuken bijna niet te doen. Het eersste wat ik ga doen als ik in het St. Joseph woon, is uitgebreid koken, met alle vier de gaspitjes tegelijk in gebruik.”

"Echt een huisje, een fijn plekkie"

 

In deze aflevering vertelt Marieke Tijl (23) over haar studentenbox.

“Na ongeveer een jaar in de Spaceboxen gewoond te hebben ben ik sinds kort verhuisd naar een ander studentencomplex in de stad, het St. Joseph aan de Muurhuizen.Een vriendin van mij woonde daar al ener kwam een kamer vrij dus heb ik mijn kans gepakt. Liever zo dan dat ik tot het laatst in de Spaceboxen was gebleven en vervolgens niets leuks kon vinden.

Wonen in de Spaceboxen had voor mij weinig nadelen en als ze langer waren blijven staan, was ik er graag langer gebleven. Dat is misschien gek om te zeggen omdat ik op mijn nieuwe plek ook heel fijn woon, maar het is wel zo.

Voordat ik in mijn Spacebox kwam wonen heb ik in Amsterdam gewoond waar ik meerdere huisgenootjes had.In een Spacebox heb je alles voor jezelf en dat voelde ineens heel luxe.Daarnaast was het altijd heel gezellig met vriendinnen en op vijf seconden lopen van school af.

Ik wilde graag dat mijn raam open zou kunnen, dus heb ik mijn bed zo gezet met stenen onder het voeteneinde, zodat hij recht staat. Mijn Spacebox heb ik zo ingericht dat het ordelijk maar gezellig is.”

 

"Ik ben blij dat ik deze stap genomen heb"

 

In deze aflevering vertelt Abdulah Aksoy over zijn studentenbox.

“Toen ik in de Spaceboxen kwam wonen wist ik al dat het tlijdelijk zou zijn. Ik woon er pas een paar maanden en ik vind het heel jammer dat ik er maar kort kan wonen, maar ik ben heel blij dat ik toch de stap gezet heb.

In de Turkse cultuur is het heel ongewoon om op jezelf te gaan wonen. Dat doe je alleen als je gaat trouwen. Ik was de eerste in mijn familie die op zichzelf ging wonen en dat was enorm wennen, voor mij en mijn ouders. Maar ik ben blij dat ik het gedaan heb.

Ik ben al op zoek nar een andere plek om te gaan wonen wanneer de Spaceboxen definitief weggaan, want terug naar mijn ouders kan ik niet meer, nu ik weet hoe het is om op mezelf te wonen.

ik wil graag in Amersfoort blijven, ook al studeer ik in Utrecht. Ik verkies Amersfoort boven een andere stad omdat ik hier veel mensen ken, het is klein en overzichtelijk. Maar iets voor mezelf vinden is lastig. De Spaceboxen zijn, voor zover ik weet, de enige voorzieningen op deze manier voor studenten. Daarom heb ik nog stille hoop dat de gemeente ervoor kiest ze toch te laten staan.”

"Hier kan ik mijn eigen plan trekken"

 

In deze aflevering vertelt Lisa Lammertink (20) over haar studentenbox.

“Degene die voor mij in mijn Spacebox woonde, had een tweepersoons hoogslaper.Dat vond ik zo handig dat ik er ook een gekocht heb.Van de bank op de onderste laag kan ik een tweepersoons bed maken als ik hem uitklap.Ideaal voor wanneer er mensen blijven logeren. De hoogslaper zorgt ervoor dat het ruimtelijk blijft.Dat vond k belangrijk tijdens het inrichten.

Ik woon pas twee maanden in de Spaceboxen en kan dus in totaal een maand of zeven hier blijven.Dat wist ik van tevoren en het maakt me niet uit.Ik vind zeven maanden best lang. Inmiddels heb ik hier al wat mensen leren kennen.Eens in de zoveel tijd wordt er iets georganiseerd, zoals een barbeque. We hebben een groepswhatsapp, daar komen dat soort berichten in langs.

Ik kan hier helemaal op mezelf zijn. Ik houd ervan mijn eigen plan te trekken, maar thuis kon dat niet altijd. Daar moest ik toch rekening houden met mijn ouders en zusje.Hier heb ik ook niet te maken met huisgenoten.Dit is mijn eigen kleine huisje.”

 

"Een Spacebox inrichten is improviseren"

In deze aflevering vertelt Bart Oskam (22) over zijn studentenbox.

 “Ik woon pas sinds begin april in de Spaceboxen en daarom vind ik het extra jammer dat ze nu al weggehaald worden. Natuurlijk wist ik dat de kans bestond dat ik er snel uit zou moeten. Er wordt immers al lang over gespeculeerd dat ze weggaan.

Hiervoor woonde ik in een huis waar ik in september uit had gemoeten, dus dit geeft met toch weer een paar maanden speling. Zoals te zien is op de foto is mijn bed gebroken. Dit gebeurde op mijn verjaardag. We zaten er met teveel op en ineens brak het. Binnenkort krijg ik een nieuwe van mijn buurvrouw die gaat verhuizen. “Tot die tijd heb ik hem gerepareerd door er stoeptegels onder te leggen.

Het is improviseren, net als de rest van het inrichten van een Spacebox. De meeste meubels staan zo strak tegen elkaar dat ze niet meer kunnen verschuiven. Ik heb een hamer gebruikt om de bank en de kast op hun plek te slaan. Waar ik eind november heen ga, weet ik nog niet.Het liefste niet naar een studentenhuis.k vind delen geen probleem maar hier hoef je met niemand rekening te houden.Dit is allemaal van mij.”

"Inmiddels ben ik bekend als 'Ome Nico'"

Nico Brons:

“Vaak liep ik in het Eemkwariter, in Amersfoort, langs de Spaceboxen waar de studenten wonen.Ze zijn allemaal exact hetzelfde aan de buitenkant en mijn vraag was iedere keer: hoe zien ze er aan de binnenkant uit?Dat zou ik supergraag willen fotograferen,maar hoe pak je dat aan?De beantwoording heeft even op zich laten wachten. In mei 2016 verscheen er een bericht in de krant dat de Spaceboxen moeten verdwijnen in novermber 2016. Ik dacht, nu moet toch het moment daar zijn en vervolgens viel alles samen. 

Ik ontmoette Dana. Dana woont in een van de Spaceboxen en zij werkt als stagiaire op de school van mijn vrouw.Loes tipte mij dat Dana daar woonde en toenwas het contact snel gemaakt.Dana was erg enthousiast over het idee en ging vervolgens voortvarend te werk.Er werden direct diverse studenten ‘geronseld’ ende een na de ander ging spontaan meewerken. Intussen is Dana uitgegroeid tot mijn steun en toeverlaat in het Spaceboxenproject.

 Ik ben nu een aantal keren geweest en werd en word steeds weer super hartelijk ontvangen, wat een gastvrijheid! Inmiddels ben ik bij de studenten bekend als ‘Ome Nico'” 

TIJDSCHRIFTEN EN BOEKEN